Therese Johaug laat zien dat haar buitengewone uithoudingsvermogen ook kan worden toegepast in de atletiek. De Noorse atlete heeft een tijd van 30:51 op 10 kilometer en 1:08:43 op de halve marathon neergezet, twee prestaties die bevestigen dat haar overstap naar het asfalt veel verder gaat dan een avontuur na haar afscheid van het langlaufen. De halve marathon voltooide ze in Kopenhagen op 20 september jl., in de race die parallel liep aan het wereldkampioenschap op die afstand, terwijl dit weekend ze de 10 kilometer liep in de Hytteplanmila, in Noorwegen, met een spectaculaire 30:51.
ÂÂÂÂVer esta publicación en InstagramÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂ
Van het domineren van langlaufen naar de jacht op de Olympische Spelen van 2028
Johaug is een van de grootste uithoudingsatleten van Noorwegen. Op haar palmares staan vier Olympische gouden medailles en 14 wereldtitels in het langlaufen, een discipline waarin zij meer dan tien jaar uitblonk door haar vermogen langdurige inspanningen vol te houden. Haar carrière illustreert tevens hoe kruistraining een enorme aerobische basis kan ontwikkelen door het combineren van verschillende disciplines.
Als ze zich plaatst voor de Olympische Spelen in Los Angeles 2028, zou ze 40 jaar oud zijn.
Nu wil ze nagaan hoe ver ze kan komen met hardloopschoenen. Haar volgende grote uitdaging zal, volgens dit blad, haar debuut zijn in de marathon van Valencia, voordat ze de mogelijkheid afweegt om mee te dingen naar een plek op de Olympische Spelen van Los Angeles 2028. Geboren in juni 1988 zou ze die afspraak aangaan op 40-jarige leeftijd. Valencia zou haar eerste grote proef op de 42,195 kilometer zijn, een afstand die veel meer vereist dan het simpelweg vertalen van de tijden op 10 kilometer en op de halve marathon.
De controversiële dopingszaak die de Noorse sport verdeelde
Haar carrière werd ook getekend door een positieve test op clostebol in 2016, nadat zij een zalf had gebruikt om lipwonden veroorzaakt door de zon te behandelen. Johaug stelde dat zij had vertrouwd op de teamarts, die haar het product had gegeven zonder haar adequaat te waarschuwen dat het een verboden stof bevatte. Het Court of Arbitration for Sport (TAS) betwijfelde niet dat de stof afkomstig was van die zalf, maar weigerde dat de volledige verantwoordelijkheid bij de arts lag: oordeelde dat Johaug haar plicht om de ingrediënten en de antidoping-waarschuwing op de verpakking te controleren, had geschonden. Daarom verhoogde de sanctie van 13 naar 18 maanden die aanvankelijk door de Noorse sportautoriteiten was opgelegd.
Veel fans vonden dat ze het slachtoffer was van een fout van haar arts, die de verantwoordelijkheid op zich nam en ontslag nam.
De zaak veroorzaakte een enorm debat in Noorwegen, waar Johaug een aanzienlijke publieke steun behield. Veel supporters meenden dat ze het slachtoffer was van een fout van haar arts, die de verantwoordelijkheid op zich nam en aftrad. Toch veranderde die maatschappelijke steun niets aan de sportieve beslissing: Johaug voltooide de 18 maanden schorsing en miste de Olympische Winterspelen in PyeongChang 2018. Haar zaak werd een van de meest media-aandacht trekende episodes van de Noorse sport, juist vanwege de kloof tussen de publieke perceptie van wat er gebeurde en de criteria die door het TAS werden toegepast.
