1. REIS JE ALLEEN OF MET EEN OFFICIËLE REISORGANISATIE?
Als je met een officiële reisorganisatie reist, is de meest comfortabele optie, omdat ze je vanaf de deur van het hotel rechtstreeks naar de uitgang van de legendarische Verrazzano-brug brengen. Als je deze dienst niet hebt geboekt of in een van de latere golven terechtkomt, is mijn aanbeveling om per boot (gratis) van Battery Park naar Staten Island te gaan. Het is een optie waarmee je langer kunt doorlopen en minder tijd in de startzone doorbrengt. Bovendien krijg je tijdens het varen gratis uitzicht op het Vrijheidsbeeld.
2. VEILIGHEIDSCONTROLES EN TOEGANG TOT DE START
In de startzone mag alleen binnenkomen wie een startnummer heeft (het wordt één voor één gecontroleerd). Er is een strikte toegangcontrole met veiligheidsbogen, alsof je een vlucht zou nemen. Alleen de transparante tassen die door de organisatie worden verstrekt, zijn toegestaan; elke soort rugzak, zelfs een CamelBak, is verboden.
De wachttijd tot de start (er zijn vijf golven, de eerste om 08:55 uur, daarna elke 30 minuten) wordt georganiseerd in een kamp met drie zones: roze, oranje en blauw, die overeenkomen met de drie startzones. Je kunt vrij bewegen, maar mijn advies is om als eerste heel goed je toegang tot het vak te vinden, want ze worden 45 minuten voor elke start afgesloten en er wordt geen seconde coulance gegeven. Als je te laat arriveert, kun je niet weglopen, maar je moet wachten op de volgende golf. In de vakken zijn ook voorzieningen voor een laatste toiletbeurt.
3. WARME KLEDING, ONTBIJT EN WACHTEN VOORDAT JE START
Je moet veel warme kleding meenemen (en geen schuldgevoel als je het moet weggooien, want ze halen het op voor mensen in nood). Op dit tijdstip van de dag, vlak bij zee, is het normaal behoorlijk koud. Je wacht in de open lucht en zittend op een rand, dus neem iets mee om op de grond te leggen.
Sinds de aanslagen bij de Boston Marathon zijn tenten, slaapzakken, dekens en maskers die het gezicht bedekken verboden, naast kostuums die het lichaam overschrijden (bijvoorbeeld kun je niet meer verkleed gaan als de Eiffeltoren).
Het is normaal om omstreeks zeven uur ’s ochtends bij de start te zijn, dus is het logisch om daar te ontbijten. In het kamp is er onbeperkt koffie, thee, water, bananen en bagels, die je kunt combineren met yoghurt met granen of wat dan ook jouw gebruikelijke ontbijt is. Als je de race beter wilt voorbereiden, kun je de tips van Revista Corredor over training en voeding voor hardlopers raadplegen.
4. DE DRIE STARTS EN HOE JE DE BESTE UITZICHTEN KRIJGT
Er zijn drie starts. Als je de roze hebt, kun je beter wisselen, want de lopers vertrekken vanaf de onderkant van de Verrazzano-brug en je mist de beste uitzichten. Om te wisselen, hoef je alleen maar naar een blauwe of oranje vak te gaan waarvan het nummer groter is dan je startnummer.
Het geldt ook als je met meerdere vrienden bent en samen wilt gaan: dat kan door naar de start van de persoon met het hoogste startnummer te gaan, of naar het vak met de hoogste letter in het alfabet.
5. DE SALUUTKNAL, SINATRA EN DE EERSTE KILOMETERS
Het grote moment is daar. Een Broadway-acteur zingt live het Amerikaanse volkslied en nadat de saluutknal van de mariniers klinkt, klinkt luid het New York, New York van Frank Sinatra.
Wees niet te snel met het uitdoen van kleding. Een tip: houd een warme trui aan totdat je van de brug af bent (ongeveer 3 km), want het is vaak erg winderig en het is makkelijk koud te krijgen.
Op de bruggen is publiektoegang niet toegestaan, maar zodra je afdaalt bij Verrazzano ga je Brooklyn in, waar het publiek het meest aanmoedigt. Tussen de opwinding, het relatief gunstige traject tot de halve marathon en het oorverdovende gejuich is het gemakkelijk om mee te worden in de adrenaline… en daar ben je daarna de dupe van.
Het is zo aanmoedigend dat wanneer je Williamsburg binnenkomt rond kilometer 16, je bijna het stiltesgevoel van dit gebied ervaart: het joodse district, waar, aangezien het zondag is, het toch een werkdag lijkt.
6. DE QUEENSBORO-BRUG: HET MOMENT VAN DE WAARHEID
De halve marathon bevindt zich halverwege de beklimming van de Pulaski-brug, waardoor je het Queens-gebied binnenkomt, waar je zult blijven tot de Queensboro-brug (km 25). Daar wordt het serieus. Dit is een klim van 1,5 km met een gemiddeld stijgingspercentage van 3,3%, wat nogal benauwend is, omdat het parcours behoorlijk krap is en plots het stil wordt… Maar net wanneer je afdaalt en de First Avenue binnenkomt, beleef je een heel bijzonder moment, want terwijl je van de brug afdaalt, hoor je duizenden mensen die op je wachten in Manhattan.
7. DE MUUR VAN NEW YORK KAN EERDER KOMEN DAN VERWACHT
Ik zeg altijd dat de muur in New York eerder komt. Het lichaam heeft zich al ingezet door de reis met het vliegtuig, de jetlag en het vroege opstaan. Als je daar de klim naar de brug bij optelt, en je hebt geen krachten gereserveerd, dan kun je al op de First Avenue problemen krijgen: een rechte weg van bijna zeven kilometer, erg breed, waardoor je jezelf steeds kleiner voelt.
Het is er vol publiek, en het is een goed idee om langs de rand te blijven om je gesteund te voelen. Ik zeg altijd: wanneer je op de First Avenue komt, is er een heel eenvoudige test om te zien hoe je vooruitgaat: als het vlak lijkt, gaat het goed; als het omhoog lijkt te gaan, is dat een slecht teken (het heeft overigens een minimaal licht stijgend verloop).
8. DE BRONX, DE QUINTA AVENUE EN DE TOEGANG TOT CENTRAL PARK
In de Bronx heb je iets minder dan drie kilometer en is er minder publiek, maar het is erg plezierig. Een nieuwe brug, de Madison Avenue-brug, brengt je naar Harlem, op weg naar de grote einduitdaging: de Quint a Avenue en haar 79 straten (vanaf 138 tot 59). Let op het profiel, want de klim op de Quint a Avenue bij kilometer 36 laat veel mensen afhaken en het liefst lopend omhoog gaan. Houd hier rekening mee om krachten te reserveren en bij kilometer 35 een gel te nemen.
Wanneer je van de Quinta Avenue naar Central Park gaat, is er direct na het binnenkomen een vlak gebied. Maak daar gebruik van om krachten te herstellen, want daarna volgen de voortdurende klimmen en dalen in het park.
Heel snel bevind je je in die magische laatste 600 meter, met de vlaggen van alle deelnemende landen… Maar de medaille in New York heeft een laatste prijs: de finish ligt bergop!
Heel belangrijk: ga op geen enkel moment de finish over als je niet de volledige route hebt afgelegd, want de organisatie kan je diskwalificeren en je in de toekomst het deelnemen aan de New York Marathon ontzeggen. Helaas ken ik meerdere gevallen.
9. DE FINISH IS NIET HET EINDE: ER MOET NOG TERUG NAAR HET HOTEL
Bij het passeren van de finish krijg je door een vrijwilliger je finisher-medaille en zijn beste congratulations! toegewenst. Je hebt de marathon voltooid, maar er zit nog een andere taak aan vast.
Hoe dichtbij je hotel ook is, reserveer minimaal 45 minuten voor de terugreis. Je zult het koud krijgen, want bij de finish krijg je een heerlijke poncho (met binnenglijdt en capuchon). En honger zul je ook niet hebben: ze geven je de zogenoemde recovery bag met een appel, water, isotone drank, een reep en wat noten.
Een tip is om een briefje van 20 dollar in je broek te dragen zodat je onderweg naar het hotel iets te eten kunt kopen. Het is beter als het briefje 50 dollar is, voor het geval je zo uitgeput bent dat je een taxi moet nemen of zo’n pedicab neemt die bij Central Park te vinden is.
10. MEDAL MONDAY: DE MEDAILLE WORDT OOK MAANDAG GENOTEN
De Medal Monday is in New York uitgevonden. Ook al moet je de trap af naar beneden, op maandag draagt iedereen hier zijn medaille. Je wordt gefeliciteerd door mensen die je natuurlijk niet kent en bovendien de medaille geeft je toegang tot diverse promoties.
Dit jaar krijg je bijvoorbeeld gratis toegang tot het American Museum of Natural History, 30% korting om naar de SUMMIT One Vanderbilt te gaan of kun je Top of the Rock voor slechts 26 dollar bezoeken. Je kunt ook nog een gratis tweede toegangskaart krijgen voor het 11-S Museum of een gratis hamburger bij een Shake Shack-restaurant door heel Manhattan.
Voor meer tips, verhalen en inhoud over hardloopwedstrijden, bekijk Revista Corredor.
