
Het is erg moeilijk om vier decennia lang aan de top van de nationale ranglijst te blijven en het is nog moeilijker wanneer zo’n carrière niet gewoon is, wanneer het niet gaat om de typische afstand, in een grote stad die het publiek eenvoudig toegang biedt tot de start- en finishlijn; en het is nog moeilijker wanneer het geen pure wegwedstrijd is en ook geen zuiver bergkampioenschap…
La Panes – Potes is een proef die, bijna op zijn veertigste editie, nog steeds een zuivere aard van de wedstrijd behoudt, met vertrek in de Asturische plaats Panes en aankomst in de Cantabrische hoofdstad van de Liébana-regio, met een afstand van 28,5 km en een positief hoogteverschil van 300 meter. Het is een van de weinige wedstrijden die in Spanje bekend zijn en die twee autonome gemeenschappen met elkaar verbindt. Rond het einde van de jaren tachtig en het begin van de jaren negentig slaagden enkele dappere leden van de Asociación Cultural Deportiva Liébana erin een wegwedstrijd op te zetten en er grootse bekendheid aan te geven bij atleten van internationaal kaliber zoals Cándido en Javier Alario, Paco Villameriel, Pablo Martín, Nobel Lado, Pilar Román, Mª Carmen Suárez, Irene Pelayo of Fabián Roncero, naast vele andere illustren figuren uit het internationale peloton.
Zoals gebruikelijk begon de race in 2026 om 9 uur ’s ochtends vanaf de brug van Panes met meer dan 300 deelnemers. De temperatuur die onder de 20°C bleef, was ideaal om te lopen; de lucht was bewolkt en een onverwachte gast, de wind die dit jaar dwars zat, trok in het Desfiladero tegen de renners in. Deze wind was vooral merkbaar in de laatste kilometers, na Lebeña, precies in het gedeelte van het parcours waar de grootste stijging zich ophoopt en waar de natuurlijke beschutting van de kalkwanden van het Macizo de Ándara verdwijnt, een gebied begrensd door de valleien van de Duje- en Deva-rivieren; Deva is de rivier die de renners altijd aan hun zijde houden gedurende de hele route.
Zoals gebruikelijk werd, om 9 uur ’s ochtends, vanuit de Panes-brug het startschot gegeven aan meer dan 300 deelnemers. De temperatuur lag net onder de 20°C en was ideaal om te rennen, met een bewolkte lucht en een onverwachte gast, de wind die dit jaar tegen de richting in uitwaaide langs het Desfiladero. Dit jaar voelde men dit vooral in de laatste kilometers, na Lebeña, precies in het trajectdeel waar de stijging het hevigst is en waar de kalkwanden van het Gebergte van Ándara hun beschutte werking verliezen; dit gebergte wordt begrensd door de dalen van de Duje en Deva-rivieren; Deva is de metgezel die voortdurend naast de renners meeloopt tijdens de hele tocht.
Sportief gezien werd de vrouwenrace in alle tijden dominantiegetrokken door de Almerense renster, woonachtig in het pittoreske Espinama, Ana Cristina Portillo, die zich geen moment kon veroorloven te verslappen omdat ze voortdurend een stap achter de huidige kampioene, titelverdedigster van 2025, Vanesa del Río, moest houden. Beiden kwamen ze op de laatste kilometer minder dan honderd meter uit elkaar, maar uiteindelijk was het de Lebanees-adoptie die, dankzij een laatste krachtige sprint, de atlete uit Piélagos wist af te schudden die op slechts 33 seconden van de winnares eindigde. Het podium werd compleet gemaakt door Natalia González.
Tussen hen werd de overwinning uitgedaagd in een mano-a-mano duel. Tot aan de doorgang van het Desfiladero leek de leider de Torrelavega-atleet David Gómez te zijn, die dacht dat dit jaar echt de zege binnen kon worden gehaald; hij zag het zelf duidelijk voor zich, denkend dat hij ditmaal de verjaring van de Subida zou doorbreken waarin hij tot nu toe nog niet had weten te zegevieren. Maar opnieuw maakte het hoogteverschil langs de route bij Castro de Cillorigo het lastig voor hem, een omstandigheid die door zijn sterkste rivaal, Adrián Briz, zeer goed werd uitgebuit; Briz kreeg de eer om de armen te verheffen en het lint onder de finishboog te dragen. De derde finisher in de aankomst was de lokale atleet uit Turieno, in het Liébana-dal, Rubén Galnares.
De editie van 2027 zal een bijzonder getal bereiken: 40 jaar. We hopen dat de waardevolle steun van de Cantabrische Regering, van de Gemeente Potes en van de Fundación Camino Lebaniego blijft bestaan, altijd steun gevend aan sportieve en culturele evenementen zodat het komende jaar gesproken kan worden van een jubileum-editie die recht doet aan een van de klassiekers op de nationale kalender.




