{"id":410,"date":"2026-09-28T20:09:20","date_gmt":"2026-09-28T18:09:20","guid":{"rendered":"https:\/\/apeldoorn2025.nl\/trends\/39e-panes-potes-wandeltocht-zo-is-de-asfaltklassieker-van-de-picos-de-europa-geworden\/"},"modified":"2026-09-28T20:09:21","modified_gmt":"2026-09-28T18:09:21","slug":"39e-panes-potes-wandeltocht-zo-is-de-asfaltklassieker-van-de-picos-de-europa-geworden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/apeldoorn2025.nl\/trends\/39e-panes-potes-wandeltocht-zo-is-de-asfaltklassieker-van-de-picos-de-europa-geworden\/","title":{"rendered":"39e Panes-Potes Wandeltocht: zo is de asfaltklassieker van de Picos de Europa geworden"},"content":{"rendered":"

Het is erg moeilijk om vier decennia lang aan de top van de nationale ranglijst te blijven en het is nog moeilijker wanneer zo’n carri\u00e8re niet gewoon is, wanneer het niet gaat om de typische afstand, in een grote stad die het publiek eenvoudig toegang biedt tot de start- en finishlijn; en het is nog moeilijker wanneer het geen pure wegwedstrijd is en ook geen zuiver bergkampioenschap…<\/p>\n

La Panes – Potes is een proef die, bijna op zijn veertigste editie, nog steeds een zuivere aard van de wedstrijd behoudt, met vertrek in de Asturische plaats Panes en aankomst in de Cantabrische hoofdstad van de Li\u00e9bana-regio, met een afstand van 28,5 km en een positief hoogteverschil van 300 meter. Het is een van de weinige wedstrijden die in Spanje bekend zijn en die twee autonome gemeenschappen met elkaar verbindt. Rond het einde van de jaren tachtig en het begin van de jaren negentig slaagden enkele dappere leden van de Asociaci\u00f3n Cultural Deportiva Li\u00e9bana<\/strong> erin een wegwedstrijd op te zetten en er grootse bekendheid aan te geven bij atleten van internationaal kaliber zoals C\u00e1ndido en Javier Alario, Paco Villameriel, Pablo Mart\u00edn, Nobel Lado, Pilar Rom\u00e1n, M\u00aa Carmen Su\u00e1rez, Irene Pelayo of Fabi\u00e1n Roncero, naast vele andere illustren figuren uit het internationale peloton.<\/p>\n

\n <\/div>\n

Zoals gebruikelijk begon de race in 2026 om 9 uur \u2019s ochtends vanaf de brug van Panes met meer dan 300 deelnemers. De temperatuur die onder de 20\u00b0C bleef, was ideaal om te lopen; de lucht was bewolkt en een onverwachte gast, de wind die dit jaar dwars zat, trok in het Desfiladero tegen de renners in. Deze wind was vooral merkbaar in de laatste kilometers, na Lebe\u00f1a, precies in het gedeelte van het parcours waar de grootste stijging zich ophoopt en waar de natuurlijke beschutting van de kalkwanden van het Macizo de \u00c1ndara verdwijnt, een gebied begrensd door de valleien van de Duje- en Deva-rivieren; Deva is de rivier die de renners altijd aan hun zijde houden gedurende de hele route.<\/p>\n

\n <\/div>\n
\n
\n<\/figure>\n<\/div>\n

Zoals gebruikelijk werd, om 9 uur \u2019s ochtends, vanuit de Panes-brug het startschot gegeven aan meer dan 300 deelnemers. De temperatuur lag net onder de 20\u00b0C en was ideaal om te rennen, met een bewolkte lucht en een onverwachte gast, de wind die dit jaar tegen de richting in uitwaaide langs het Desfiladero. Dit jaar voelde men dit vooral in de laatste kilometers, na Lebe\u00f1a, precies in het trajectdeel waar de stijging het hevigst is en waar de kalkwanden van het Gebergte van \u00c1ndara hun beschutte werking verliezen; dit gebergte wordt begrensd door de dalen van de Duje en Deva-rivieren; Deva is de metgezel die voortdurend naast de renners meeloopt tijdens de hele tocht.<\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

Sportief gezien werd de vrouwenrace in alle tijden dominantiegetrokken door de Almerense renster, woonachtig in het pittoreske Espinama, Ana Cristina Portillo<\/strong>, die zich geen moment kon veroorloven te verslappen omdat ze voortdurend een stap achter de huidige kampioene, titelverdedigster van 2025, Vanesa del R\u00edo<\/strong>, moest houden. Beiden kwamen ze op de laatste kilometer minder dan honderd meter uit elkaar, maar uiteindelijk was het de Lebanees-adoptie die, dankzij een laatste krachtige sprint, de atlete uit Pi\u00e9lagos wist af te schudden die op slechts 33 seconden van de winnares eindigde. Het podium werd compleet gemaakt door Natalia Gonz\u00e1lez<\/strong>.<\/p>\n

\n
\"Las<\/p>\n<\/figure>\n<\/div>\n

Tussen hen werd de overwinning uitgedaagd in een mano-a-mano duel. Tot aan de doorgang van het Desfiladero leek de leider de Torrelavega-atleet David G\u00f3mez<\/strong> te zijn, die dacht dat dit jaar echt de zege binnen kon worden gehaald; hij zag het zelf duidelijk voor zich, denkend dat hij ditmaal de verjaring van de Subida zou doorbreken waarin hij tot nu toe nog niet had weten te zegevieren. Maar opnieuw maakte het hoogteverschil langs de route bij Castro de Cillorigo het lastig voor hem, een omstandigheid die door zijn sterkste rivaal, Adri\u00e1n Briz<\/strong>, zeer goed werd uitgebuit; Briz kreeg de eer om de armen te verheffen en het lint onder de finishboog te dragen. De derde finisher in de aankomst was de lokale atleet uit Turieno, in het Li\u00e9bana-dal, Rub\u00e9n Galnares<\/strong>.<\/p>\n

\n <\/div>\n

De editie van 2027 zal een bijzonder getal bereiken: 40 jaar. We hopen dat de waardevolle steun van de Cantabrische Regering, van de Gemeente Potes en van de Fundaci\u00f3n Camino Lebaniego blijft bestaan, altijd steun gevend aan sportieve en culturele evenementen zodat het komende jaar gesproken kan worden van een jubileum-editie die recht doet aan een van de klassiekers op de nationale kalender.<\/p>\n

Volledige klasseringen<\/h4>\n